3-daagse bivaktocht in de Hoge Vogezen. - Long Distance Hiking - Alsace

Start Tours 3-daagse bivaktocht in de Hoge Vogezen.
Add to list
 Plan joint trip
 Share
Long Distance Hiking

3-daagse bivaktocht in de Hoge Vogezen.

  • /
    Photo: David Cappelle, Community
  • /
    Photo: David Cappelle, Community
  • /
    Photo: David Cappelle, Community
Map / 3-daagse bivaktocht in de Hoge Vogezen.
600 900 1200 1500 m km 5 10 15 20 25 30 35 40
Weather

Een wandeltocht gebaseerd op Debbie Sanders’ Bourgondische trektocht in de hoge Vogezen. Voor mijn zwager, Philip, was dit zijn eerste kennismaking met een meerdaagse trektocht. Het traject brengt ons langs de derde hoogste berg van de Vogezen en het bekendste pad, namelijk het Sentier Des Roches. Het werd een tocht met veel variatie.
moderate
45 km
16:25 h
2133 m
2154 m

Op het Forum van HikingAdvisor.be had ik eens rondgevraagd naar mogelijke bestemmingen voor een weekend trip met de rugzak. Na enkele voorstellen kwamen we bij de “Bourgondische bivaktocht” van Debbie Sanders terecht. Onze tocht hebben we dan ook gebaseerd op haar ervaringen. De Vogezen zijn amper 6 uurtjes rijden vanuit Kortrijk, ideaal dus voor een weekend stapplezier.

Vrijdag 3 oktober • Wildenstein tot Abri de Neurod Afstand : 7 km • Stijgen : 642 m • Dalen : 0 m

Om 6u ‘s ochtends vertrokken we bij Philip thuis in Bissegem. In de radio weerklonk het verkeersoverzicht met de gebruikelijke structurele files richting Brussel, deze keer luisterde ik maar half naar wat er allemaal verkeerd liep op de Vlaamse wegen, wij trokken immers richting la Route de Wallonië. Na enkele pitstops kwamen we omstreeks de middag aan in Wildenstein waar we onze wagen parkeerden op de parking van het kerkje. Het dorp lag er verlaten bij, en de enige persoon die we konden bespeuren was een kranig dametje dat de bloemen op het kerkhof water aan het geven was. Alvorens we de rugzakken aanbonden namen we nog de tijd om een sandwich te eten en even te genieten van de aangename herfstzon.

Tussen enkele huizen door verlieten we het dorpje en begonnen we aan onze 3-daagse tocht. Een lange klim in de bossen zou ons tot bij de befaamde ‘GR5 Crête des Vosges’ brengen. Ondanks een goede voorbereiding werd het voor Philip meteen duidelijk dat de Hoge Vogezen toch een stukje lastiger zijn dan de streek nabij Viroinval waar hij regelmatig gaat wandelen. Er is dan ook nergens een plaats in België waar je bij mijn weten 7 kilometer aan een stuk moet klimmen. Logisch dat we dan ook eventjes halt hielden bij de Auberge Schaffert. Vroeger werd er hier Marcaire, een zacht romig kaasje, gefabriceerd. Wij proeven er een lokaal biertje terwijl we in gesprek geraken met enkele Belgen uit de streek van Doornik.

Ondanks de gezellige sfeer moesten we onze tocht verder zetten richting Abri de Neurod. Het bleef nog steeds klimmen, onderweg werden we wel beloond voor de moeite met enkele prachtige panorama’s over de Vogezen. Voor we het goed en wel beseften waren we aanbeland bij de schuilhut. We genoten nog eventjes van het zicht alvorens we onze tenten optrokken. Even later werden we vergezeld van een Duitser en zijn dochter. Mijn schoonbroer was niet meer alleen voor zijn vuurdoop, want voor de Duitse jongedame was het eveneens haar eerste ervaring met een meerdaagse trektocht. Terwijl we wat ervaringen uitwisselden en ons avondeten aan het klaar maken waren werden we verrast door enkele Campers die het wandelpad opreden om daar ook te overnachten. Dit tartte alle verbeelding, vooral omdat een 10-tal meter verder een parking voorzien was voor Mobilhomes. De aangename temperaturen van eerder op de dag verdwenen al snel met de schitterende zonsondergang, niet veel later kropen we dan ook onder de wol.

Desondanks de stevige wind die de avond voordien was komen opsteken had ik toch kunnen genieten van een goede nachtrust, in tegenstelling tot mijn schoonbroer Philip, die geen oog had dichtgedaan. Moeder natuur zorgde er echter voor dat ik al vroeg wakker was. Toen ik mijn tent verliet hoorde ik in de Abri wat lawaai en dacht ik dat mijn compagnon, die ook een vroege vogel is, reeds bezig was met zijn ontbijt. Het bleken echter twee streekgenoten van Menen, die ook waren afgereisd voor een weekend stappen in de Vogezen en die te laat waren aangekomen om hun tent op te zetten. Het mag duidelijk zijn dat deze streek in trek is.

Zaterdag 4 oktober • Abri de Neurod tot Refuge des Crêtes Afstand : 17 km • Stijgen : 846 m • Dalen : 849 m

Nadat we afscheid hadden genomen van allen die nabij de Abri de nacht hadden doorgebracht ging onze tocht verder richting de Sentier des Roches. Alvorens we bij het befaamde pad aankwamen moesten we nog over enkele cols waaronder de Batteriekopf, Rothenbachkopf en de Rainkopf. Tussen de cols in zagen we een roedel Gemzen, spijtig genoeg werden ze door een koppel trailrunners opgeschrikt waardoor we ze niet konden vastleggen op foto. Voor we begonnen aan de beklimming van de Hohneck, de derde hoogste berg van de Vogezen, namen we nog even de tijd om te genieten van een koffie in de Auberge de la Chaume du Firstmiss.

Na de koffiepauze bleven we de bergkam volgen tot aan de Hohneck waar het toch opmerkelijk drukker werd. De auberge op de top lieten we links liggen om te genieten van het schitterende zicht op Wormspel en het Lac de Schiessrothried. Aan de ander kant van de Hohneck lag het Sentier de Roches op ons te wachten.

Vooraleer we aan de afdaling naar het prachtige Frankenthal begonnen, kregen we toch nog de kans om enkele Gemzen op foto vast te leggen. We lieten onze rugzakken achter nabij de hut aan het Schaeferthal om zo voorzichtig te naderen op de dieren. De stilte werd af en toe verbroken door het geluid van de sluiter uit ons fototoestel, de dieren hadden er blijkbaar geen last van. Zonder een woord te zeggen keerden we op onze stappen terug om de dieren verder te laten grazen.

Het moment van rust stond in schril contrast met het druk bewandelde pad naar het Frankenthal. Tijdens de technische afdaling moesten we geregeld halt houden voor groepjes wandelaars en families die met veel gezucht en geblaas naar boven kwamen. Nabij de Auberge du Frankenthal werd het nog drukker. Het leek wel of we op de middag in het Warandepark te Brussel waren aanbelandt, overal zaten mensen te picknicken. We slaagden er toch in om een rustig plekje te vinden om iets te eten en van de gelegenheid gebruik te maken om onze tenten te laten drogen.

Ondanks de prachtige omgeving en de aangename najaarszon moesten we toch verder. Het Strohmeyerpfad, beter gekend als de Sentier des Roches en wellicht het meest bekende pad van de Hoge Vogezen, was het volgend stuk op onze tocht. Dit pittoreske bergpad langs de kliffen van de Col de la Schlucht is voor veel wandelaars een hoogtepunt. Voor mijn zwager, Philip, was het een ware uitdaging. Het feit dat hij last heeft van hoogtevrees speelde hem uiteraard parten, vooral de passages voorzien van een passerelle en de steile trapjes waren geen sinecure. Maar uiteindelijk heeft hij zijn vrees overwonnen en deed hij het al bij al uitstekend. Petje af.

Vanaf de Col de la Schlucht was het maar een half uurtje wandelen tot aan Refuge des Trois Fours. We keken er al naar uit om hier de nacht door te brengen, vooral omdat er onweders voorspeld waren. Maar spijtig genoeg was de Refuge volzet en bivakkeren in het natuurreservaat is niet toegelaten. De vriendelijke uitbaters van de Refuge hielpen ons wel op weg om een bivak te vinden, vijftig meter buiten het natuurgebied en op amper een kwartiertje stappen was de Refuge des Crêtes. De berghut was wel verlaten, maar we plaatsten onze tentjes in de voorziene bivakzone. Als wederdienst keerden we ‘s avonds terug naar de Refuge Trois Fours voor een lekker avondmaal in een gezellige sfeer.

De aangekondigde onweders waren blijkbaar een storm in een glas water, of was het maar uitstel? In ieder geval hoorde je ons niet klagen toen we in de prille ochtend ontwaakten nabij Refuge des Crêtes, al had Philip opnieuw niet goed geslapen. Blijkbaar hadden we bezoek gekregen van wilde zwijnen, of ander groot wild, het gegrom en gesnuffel nabij zijn tent zorgde ervoor dat zijn nachtrust al vroeg voorbij was. Ikzelf had er gelukkig niks van gemerkt.

Zondag 5 oktober • Refuge des Crêtes tot Wildenstein Afstand : 20 km • Stijgen : 567 m • Dalen : 1200 m

Rond half acht hadden we onze tenten ingepakt en keerden we terug naar Refuge des Trois Fours, daar wachtte ons een stevig ontbijt en maakten we van de gelegenheid gebruik om ons wat te verfrissen. Vooraleer we de derde en laatste dag van onze tocht zouden aanvatten gaf de uitbater van de berghut ons nog enkele tips voor een eventueel volgend bezoek aan deze prachtige streek.

Bij het verlaten van Trois Fours volgen we opnieuw de GR5 Sentier Des Crêtes. Het wandelen op de bergkam gaat betrekkelijk vlot en staat garant voor prachtige panorama’s. Nabij de Martinswand, waar ook aan alpinisme kan worden gedaan, kijken we nog even uit over het prachtige dal. In een mum van tijd bereikten we de Auberge Schiessroth, via een steile afdaling doken we het bos in en bracht het pad ons bij het gelijknamige meer.

Op zaterdag hadden we het Lac de Schiessrothried reeds gezien vanaf de bergkam, nu was het tijd om er even te genieten van een korte lunchbreak. Enkele energierepen later stapten we verder langs de meanderende Wormsabach tot aan het Lac de Fischboedle. Ooit was dit een gletsjermeer, nu wordt het meer gebruikt om te vissen, vandaar de naam. Ondanks de prachtige locatie besloten we om hier niet teveel tijd te verliezen, we hadden immers nog maar pas een pauze genomen.

Spijtig genoeg veranderde na Fischboedle het geplande traject in een bosweg, een foutje bij de tochtplanning. Deze weg was niet alleen eentonig maar op sommige stukken ook immens stijl. We waren dan ook niet ontevreden toen we aankwamen bij de Auberge de Kastelberg. Bij het proeven van enkele lokale kazen raakten we aan de praat met enkele Vlamingen die hier geregeld op vakantie komen.

De aangekondigde regenwolken begonnen stilletjesaan de bovenhand te nemen, en nu we terug op krachten hadden kunnen komen was het tijd om verder te trekken. De extra overnachting nabij het Lac de Blanchemer zouden we overslaan. Wat volgde was één lange afdaling tot in Wildenstein. Hier en daar was het wel uitkijken om niet uit te glijden. Omstreeks 16u waren we terug aan onze startplaats, en dit was geen minuut te vroeg. Onze wandelschoenen waren nog niet helemaal uitgetrokken of de hemelsluizen trokken open.

PRAKTISCHE INFO

Wie met het openbaar vervoer naar Wildenstein wilt reizen moet al snel rekenen op een reistijd van 8 uur, hiervoor neem je de trein uit Brussel naar Parijs om vervolgens over te stappen op de trein naar Mulhouse. In Mulhouse neem je dan de bus naar Kruth-Wildenstein. Wij reden echter met de wagen vanuit Kortrijk, en een zestal uur later, inclusief enkele stops, stonden we klaar aan het kerkje van Wildenstein.

Je kan eventueel ook de trein nemen naar Colmar, met overstap naar Metzeral om dan van daaruit te beginnen wandelen zoals beschreven op het blog van Debbie Sanders.

UPDATE : Vanuit Brussel-Zuid is er ook een rechtstreekse treinverbinding naar Basel, die stopt eveneens in Mulhouse.

Kaartmateriaal en gidsen.

Wij gebruikten topografische wandelkaarten met een schaal van 1/25.000 waarop de lokale en GR-wandelwegen ingekleurd zijn.

IGN 1:25.000 3618 OT (Le Hohneck – Gérardmer) IGN 1:25.000 3619 OT (Bussang – La Bresse)

Overnachten.

Wij hebben gekozen om te kamperen, maar in deze regio zijn er meer dan voldoende mogelijkheden om te overnachten in een van de talrijke hutten. Wel zijn sommigen enkele toegangkelijk voor leden van een wandelvereniging.

outdooractive.com User
Author
David Cappelle
Updated: 2017-01-02

Difficulty
moderate
Stamina
Experience
Landscape
Altitude
1364 m
561 m

Arrival by train, car, foot or bike

Book recommendations for this region:

show more

Community

 Comment
 Current condition
Publish
  Back to edit
Set point on map
(Click on Map)
or
Tip:
The point is movable directly on the map
Delete X
Edit
Cancel X
Edit
Change geometry on map
Videos
*Mandatory field
Publish
Please enter a title.
Please type a description text under "current condition".
more

No current conditions found in the area.
Difficulty
moderate
Distance
45 km
Duration
16:25 h
Ascent
2133 m
Descent
2154 m

Weather Today

Statistics

: hrs.
 km
 m
 m
Highest point
 m
Lowest point
 m
Show elevation profile Hide elevation profile
For changing the range of view, push the arrows together.
Win RaidLight sports equipment